Үйл явдал3 мин унших
БНСУ нийгмийн даатгалын шимтгэл буцаан төлөх таван орны тоо зургаа болсныг зарласан өдөр "нуруу тэнийх" шиг л болсон доо

Сэтгүүлч Munkhjargal
Одоохон...
Үйл явдал3 мин унших

Сэтгүүлч Munkhjargal
Гэвч хүний газар хамгийн хүнд гэсэн ажлуудыг хийж, олсон бүхнээ Монгол руу илгээж гэр бүлийнхээ төдийгүй улс орныхоо эдийн засагт өндөр хувь нэмэр оруулдаг ч тэдэнд төрийн хайр халамж хамгийн их дутагдаж байгаа нь ойлгомжтой байсан юм. Ихэнхи нь хараар буюу хууль бусаар ажиллаж, амьдардаг учраас тэдгээр хүмүүсийн эрх зөрчигдөх, эрүүл мэндээрээ хохирох үзэгдэл газар авч байв. Ингээд "Бид тэдэндээ хэрхэн туслаж чадах вэ?" гэж бодон судалгаа хийж эхэллээ.
Нэгэнт л Монгол улсын иргэд БНСУ-д тэтгэвэрт гарахгүй, эх орондоо эргэн ирэх нь тодорхой зүйл байсан учраас энэхүү мөнгийг иргэддээ буцаан олгуулах нь хамгийн зөв шийдвэр хэмээн бид "хөөцөлдөж" эхэлсэн юм.
Тухайн үед гадаад ажилчдын нийгмийн даатгалд төлсөн мөнгийг буцаан олгох асуудал БНСУ-ын Засгийн газрын түвшинд яригдаж эхэлсэн учраас яаравчлах хэрэгтэй байлаа. Гэвч БНСУ-ын Засгийн газар асуудлыг хойшлуулж явсаар нийт таван улсын ажилчдад нийгмийн даатгалын шимтгэлд төлсөн мөнгийг нь буцаан олгохоор болсон ч Монгол улсыг багтаасангүй. Энэ мөнгө буцан орж ирсэн ч төрд бус иргэдэд шууд олгох зохицуулалтыг хийхээр бид ажиллаж байсан учраас ашиггүй гэж үзсэн үү, Монгол Улсын Засгийн газар ч нэг их ач холбогдол өгөхгүй байв.
Өөр юу ч бодох тэнхэлгүй баярлаж, энэ мэдээг сонсохдоо сууж байсан газраа их удаан сууснаа л санаж байна. Удалгүй БНСУ-ын нийгмийн даатгалын корпорациас 14 тэрбум төгрөг Монголын талд шилжин орж ирэв. Их мөнгөний сургаар нэр бүхий улс төрчид тэдний гар хөл бологсод янз бүрийн санал тавьсаар залхааж орхив. Тэд хамгийн наад зах нь л энэ мөнгийг иргэдэд буцаан олгох ажлыг зохион байгуулж, дундаас нь 1 хувийн шимтгэл авья гэцгээж байв.
Гэхдээ бид энэ мөнгийг нь эздэд нь ямар ч шимтгэл суутгалгүй хүргэх ёстой гэсэндээ бат зогсож 12360 иргэндээ 14,3 тэрбум төгрөгийг нь ямар ч шимтгэлгүйгээр буцаан олгож чадсан юм.
Үүнийг сонсоод хэдэн сарын хөдөлмөрийг минь хэн нэгэн үгүй хийсэн мэт харамсалтай санагдаж билээ. Гэхдээ хэдэн жил хүний нутагт гараа холгож, нуруугаа бөгтийтөл, зарим нь эрүүл мэндээ золиослон ажилласан залуусын минь мөнгөө эргүүлэн авах тэр баярт мөч сэтгэлийг минь цэлмээж байлаа.